"Dünya bin çiçekli biɾ kültüɾ bahçesidiɾ
Biɾ çiçeğin bile yok olmasını
Dünya için büyük biɾ kayıp sayarım..."
Yaşar Kemal
Neyi yitirmişse, en güzel onun türküsünü söylermiş insan…
İzabella Ahatovna
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...
”Her şeyi
-beni anlayınca
anlayacaksın.”
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...
Köse başlarında değil,
Mısra aralarındaydı bizim karşılaşmalarımız.
Bu yüzdendi şiire tutkun olmamız...
A.Ömür KİNTER
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...
Ben bir kederi öptüm kenarından
Bir çıt çıktı, bir kımıltı düştü
Elin çaya gitti, kaşığa gitti
Bütün bir gün sevmenin ardından
Bir çiçeğin ağırlığındır uçurum
Gecenin ağzını açtığı boşlukta
Siyah beyaz atlar gibiydik haritada
Ovalara aykırı, dağlara yakın
Yüzünün tedirginliğinden
Başlamak gerekti küskün bir güle
Dudaklarından düşen kırmızıya
Kirpiklerine konan kırmızıya...
tozan alkan
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...
”Annem çok sevmelerin kadınıydı.
Daldaki kirazları, yazmasındaki oyaları, fistanındaki çiçekleri,asmadaki üzümleri, evin kedisini, sokağın delisini, babamın gömleğini, beni, bizi, mahalleyi..
Bildiğim herşeyi severdi. Bana da sevmeyi öğretti.
Öyle az buz değil, ‘çok sev’ derdi.
Annem gibiyim artık.
Az sevme bilmiyorum ben.
Çok sevdiğimdendir bu kadar incinmem.”
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...
.ben işte öyle duruyorum,
bir ayraç gibi yerle gök arasında
bir yere git, git, gidemiyorum kendi kafam dışında”
.
atakan yavuz
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...