Hadi artık,
Bırak ıvırı zıvırı
otur da artık, yiyelim birbirimizi.
Ben sana doyamıyorum.
Bahadır Üge.
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...
''bir anahtar düşün,
hep yanlış kapılarda denenmekten yıpranmış ve bu yüzden artık uymuyor açacağı kapıya bile;
işte o insanoğlunun kırılan kalbidir..!
.
Ümit Liman