Ve ey Kürt gözlüm.
Her bakışın tutsak,
her gülüşün buruk.
Bin bir acı saklar sesin.
Söylediklerin değil, söyleyemediklerin kanatır beni..
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...