Dudağımın kenarında kabuk bağlayan yara gibisin;
azıcık gülsem kan , gülmesem koca bir hüzün...
Dudağımın kenarında kabuk bağlayan yara gibisin;
azıcık gülsem kan , gülmesem koca bir hüzün...
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...