Acıyan bir yerIerim oIup oImadığını anIamak ister gibi yokIuyorum içimi. Hiçbir sızı yok. Geçmişin ağırIığı yok üstümde. YoIunca yordamınca unutmuşum unutuIması gerekenIeri!
söylemek isterdim bunları...
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...