Zamanin ansızın bi ruya gibi geçtiği bir omurde yaşıyoruz .. ömür, karanlik.. aydınlığı gizlemis perde gibi yüzüme. Benim en büyük aydınlığım, gölgem. Bekleyişler hüzün dolu gitsem acı kalsam keder. Neyleyim bu ömrü karanlık ellere aldanip hangi hayallere yelken acayim? Hani nerde benim umudum, umut ışığım ? Ben oraya gidiyorum gölgeme ışık olmaya ..