YAĞMA


Yalım gizi bir rüzgar
aralarda kapıkomşu ayrılık
kavı yakar çınarlarda.

Köşebaşı hep yozdili sokağın
başlar yalnız sayrılarda
içli dışlı yalın çıplak yolculuk.

Dar yollara vuran gölgem
yanar usunda çoluk çocuk
yüzün öyle kalmasın.

Ağaç ağlaması sesin
bulanır ağıta kurulu
döker içini usulca.

Bin köz birden dokunur
güzle dışarda aynı özlem
yüreğim acıya yağma.

"ERDOĞAN YILMAZ"